زماني که کودکي بيش نبودم وقتي عبارت «اشک تمساح» را مي شنيدم فکر مي کردم که آن حيوان غول پيکر هولناک هم مثل ما انسانها داراي احساسات ظريفي است و در حالت غم و اندوه اشک مي ريزد!. روزي از سر کنجکاوي از زنده ياد پدرم در اين مورد پرسيدم. او برايم تعريف کرد که تمساح وقتي شکارش را مي بلعد بعلت فشاري که بر او وارد مي شود ناگهان اشکهايي از چشمانش جاري مي شود و ... بعدا نکته ديگري هم به آن اضافه کرد و گفت که اين داستان يک جنبه انساني و اجتماعي هم دارد که معمولا جانيان براي پوشاندن جنايت خويش براي قربانيشان اشک هم مي ريزند و به من گفت وقتي بزرگتر بشوي آنرا حتما در زندگي تجربه خواهي کرد که چگونه آدمهايي که هيچوقت فکرش را هم نمي کني ممکن است دست به اين کار بزنند و اين اصطلاح برايت بيشتر ملموس خواهد شد.
ادامه مطلب عکسها از لینک زیر
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen